Oude kenmerken

Voordat ze er kwam wonen, werd de woning uit 1896 grondig gerenoveerd, om aan de huidige comforteisen te voldoen. “Gelukkig zijn er volop oude kenmerken bewaard gebleven. Zoals de originele schouw in de woonkamer, de oorspronkelijke houten trap met trapluik en de originele houten toiletruimte; een huisje in een huisje. Die dingen maken deze woning zo charmant. Ze vertellen hun eigen verhaal, geweldig toch?”

Goede isolatie

Op de vraag of ze ook tegen bepaalde zaken aan loopt, als bewoonster van een monument, antwoordt ze: “Eigenlijk niet. Dankzij de centrale verwarming, de voorzetramen en goede isolatie is het hier heel behaaglijk en niet gehorig. Het enige nadeel dat ik kan bedenken, is dat ventileren niet zo makkelijk gaat omdat een bovenraam niet meer open kan. En het is jammer dat je hier geen zonnescherm mag plaatsen. Maar dat neem ik graag voor lief hoor.”

Eer

“Ik krijg vaak de reactie ‘Woon je in een monument? Dan mag je vast niets, mij niet gezien!’ Maar ik vind het juist een eer dat ik hier mag wonen. Bovendien is de lijst met dingen die niet mogen, niet eens zo heel lang. Je mag het van binnen schilderen en aankleden zoals je het zelf wilt, als je het maar weer keurig oplevert als je weggaat. Nee hoor, ik wist het van tevoren en heb er geen enkel probleem mee. Als je daar niet tegen kan, moet je niet in een monument gaan wonen, zo simpel is het.”

Makkelijk gezellig 

“Een huis als dit hou je makkelijk gezellig”, vervolgt Margot Foury. “Ik ga er respectvol mee om en kleed het graag aan met oude meubels die erbij passen. Dat geeft nog meer sfeer. Wonen in een monument kan ik dan ook beslist aanraden. Mijn tip: geniet ervan, het is uniek!”

[Interview 2017]